اختصاصی/ رضا حسن زاده : هواداران از منصوریان و است اختصاصی/ تسلیت و همدردی خانواده ناصر حجازی به محمد اختصاصی/ نامجو مطلق: باید به منصوریان فرصت داد/ تع اختصاصی/ حمایت پیشکسوتان استقلال از سرپرست جدید

اختصاصی/ رضا حسن زاده : هواداران از منصوریان و استقلال حمایت کنند

اختصاصی/ تسلیت و همدردی خانواده ناصر حجازی به محمد پنجعلی

اختصاصی/ نامجو مطلق: باید به منصوریان فرصت داد/ تعویض ها اشتباه بود

اختصاصی/ حمایت پیشکسوتان استقلال از سرپرست جدید

اختصاصی / غفارمنش : استقلال بهتر از این می شود ؛ ب اختصاصی/ حمایت برومند از رحمتی اختصاصی/ پورحیدری: با یک برد مشکلات حل می شود اختصاصی/ رضا افتخاری را بیشتر بشناسید

اختصاصی / غفارمنش : استقلال بهتر از این می شود ؛ باید منصوریان را حمایت کنیم

اختصاصی/ حمایت برومند از رحمتی

اختصاصی/ پورحیدری: با یک برد مشکلات حل می شود

اختصاصی/ رضا افتخاری را بیشتر بشناسید

  • آکادمی فوتبال ناصر حجازی
  • مهرام
  • پایگاه اطلاع رسانی هواداران استقلال
ليگ برتر جام خليج فارس
ليگ برتر جام خليج فارس
بوندسلیگای آلمان
سری آ ایتالیا
لیگ برتر انگلیس
لیگ فوتسال
فرانسه لوشامپيونه
لالیگای اسپانیا
  • آوای آبی پوشان
کد : 719-9296      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ دوشنبه ۱ دي | ساعت: 11:40   تعداد بازدید : 508

به پیشکسوتان سر پا احترام بگذاریم

مرتضی احمدی بزرگ پیشکسوت هنر و سینما و رادیو و دوبلور در گذشت. همه عالم و آدم میدانستند که این مرد آخرین آرزویش دیدن دوباره مسابقه تیم مورد علاقه اش در استادیوم آزادی بود.

 

مرتضی احمدی بزرگ پیشکسوت هنر و سینما و رادیو و دوبلور در گذشت. همه عالم و آدم میدانستند که این مرد آخرین آرزویش دیدن دوباره مسابقه تیم مورد علاقه اش در استادیوم آزادی بود. همانگونه که بسیاری از این بزرگان  و اساطیر این خاک که آخرین آرزوهایشان را میدانستیم و خویشتن را به بی توجهی زدیم آخرین آرزوی احمدی را هم به آسانی به خاک دادیمش! الان است که بیاییم  و بگوییم بعد مرگ این بزرگان که اینها این بودند و آن بودند حال آنکه آنها را آرزو بدل راهی خاک کرده ایم! 
 پیشکسوتان این فوتبال، این خاک خورده های هنر و ورزش و سایر حوزه ها چه خواسته و آرزوی شاقی دارند که خویشتن را به بی توجهی میزنیم؟!
 
 ناصرحجازی یک آرزو داشت آنهم نشستن برروی نیمکت تیم ملی کشورش در کسوت مربی تیم، یعنی نمیشد ولو بصورت نمادین هم که شده برای قدردانی از یک عمر زحمت و تلاش وی برای ورزش میهنش یکبار هم که شده اورا روی نیمکت تیم ملی کشورش بنشانیم؟! امروز بسیاری از پیشکشوتان فوتبال این مملکت آرزو دارند مسابقات تیم هایی محبوبشان، همان تیمهایی که عمرشان را بپایشان ریختند را از نزدیک و با احترام تماشا کنند اما ما چه میکنیم بعضا حتی سراغی از احوالات آنها هم نمیگیریم حتی ممکن است آنهارا به استادیوم هم راه ندهیم! ما که میدانستیم مرتضی پاشایی یحتمل چند صباحی دیگر زنده نخواهد ماند چه میشد این استادیوم آزادی را در اختیارش قرار میدادیم تا آخرین ترانه ها یش را برای مردم بخواند؟ یا چه میشد که قبل از ابتلاء غلامحسین مظلومی به بیماری مهلک سرطان از او یاد میکردیم و گرامیداشتش را وقتی سرپا بود برگزار میکردیم؟ 
آرزوهای این بزرگان، این پیشکسوتان و این اسطورههای این مملکت را تا دیر نشده جامعه عمل بپوشانیم باور کنیم خواسته زیادی ندارند آنها احترام میخواهند احترام آنهم هنگامیکه سرپا هستند و سرحال..

مرتضی احمدی بزرگ پیشکسوت هنر و سینما و  و دوبلور در گذشت. همه عالم و آدم میدانستند که این مرد آخرین آرزویش دیدن دوباره مسابقه تیم مورد علاقه اش در استادیوم آزادی بود. همانگونه که بسیاری از این بزرگان  و اساطیر این خاک که آخرین آرزوهایشان را میدانستیم و خویشتن را به بی توجهی زدیم آخرین آرزوی احمدی را هم به آسانی به خاک دادیمش! الان است که باییم و بگوییم بعد مرگ این بزرگان که اینها این بودند و آن بودند حال آنکه آنها را آرزو بدل راهی خاک کرده ایم

 پیشکسوتان این فوتبال، این خاک خورده های هنر و ورزش و سایر حوزه ها چه خواسته و آرزوی شاقی دارند که خویشتن را به بی توجهی میزنیم؟!

 ناصرحجازی یک آرزو داشت آنهم نشستن برروی نیمکت تیم ملی کشورش در کسوت مربی تیم، یعنی نمیشد ولو بصورتنمادین هم که شده برای قدردانی از یک عمر زحمت و تلاش وی برای ورزش میهنش یکبار هم که شده اورا روی نیمکت تیم ملی کشورش بنشانیم؟! امروز بسیاری از پیشکشوتان فوتبال این مملکت آرزو دارند مسابقات تیم هایی محبوبشان، همان تیمهایی که عمرشان را بپایشان ریختند را از نزدیک و با احترام تماشا کنند اما ما چه میکنیم بعضا حتی سراغی از احوالات آنها هم نمیگیریم حتی ممکن است آنهارا به استادیوم هم راه ندهیم! ما که میدانستیم مرتضی پاشایی یحتمل چند صباحی دیگر زنده نخواهد ماند چه میشد این استادیوم آزادی را در اختیارش قرار میدادیم تا آخرین ترانه ها یش را برای مردم بخواند؟ یا چه میشد که قبل از ابتلاء غلامحسین مظلومی به بیماری مهلک سرطان از او یاد میکردیم و گرامیداشتش را وقتی سرپا بود برگزار میکردیم؟

آرزوهای این بزرگان، این پیشکسوتان و این اسطورههای این مملکت را تا دیر نشده جامعه عمل بپوشانیم باور کنیم خواسته زیادی ندارند آنها احترام میخواهند احترام آنهم هنگامیکه سرپا هستند و سرحال..

محمد خان ابادی

 

نظر شما :
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
captcha